Św. Jan Damasceński, Wykład wiary prawdziwej

Ze wszystkimi zastrzeżeniami do organizacji PAX, warto zauważyć, że Instytut Wydawniczy PAX udostępnił w swoim czasie polskiemu czytelnikowi niejeden tekst cenny dla katolika. Oto jeden z nich: Św. Jan Damasceński, Wykład wiary prawdziwej, przełożył Bronisław Wojkowski, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1969.
Gdyby się polskie dusze kształciły na takich dziełach, z pewnością stan wiary katolickiej w naszej Ojczyźnie byłby jakościowo niepomiernie lepszy niż to ma miejsce obecnie.
Cóż dodać? Kształćmy się na dziełach poważnych. Katolickich.


Tekst w internecie – wejście

Leon XIII, Encyklika Dall’alto (7)

Krzywda wyrządzana Kościołowi przez masońskie rządy

Ustawa O pobożnych dziełach, która odcina dziedzictwo miłości, nagromadzone przez pobożność i religię przodków w cieniu i pod opieką Kościoła, od wszelkiej jego ingerencji i działania, ta właśnie ustawa była już od lat propagowana na zgromadzeniach sekt tylko po to, by wyrządzić Kościołowi nową krzywdę, ograniczyć jego wpływ społeczny i unieważnić jednym aktem wielką liczbę legatów na cele kultu. Dziełem par excellence sekciarskim jest budowa pomnika dla słynnego apostaty Noli, popierana, organizowana i realizowana z pomocą i przychylnością rządzących z masonerii, która ustami najbardziej autorytatywnych wyrazicieli sekciarskiej myśli nie zawahała się przyznać do tego celu i określić jego znaczenie. Celem tym było pohańbienie papiestwa. Wymowa tego dzieła polega na zastępowaniu wiary katolickiej przez absolutną wolność badania, krytyki, myśli i sumienia. Dobrze wiadomo, co znaczy ten język w ustach sekciarzy. Przypieczętowaniem tych poczynań są jeszcze bardziej wyraźne oświadczenia wydawane publicznie przez stojących na czele rządu, które można streścić następująco: prawdziwa i rzeczywista walka, której podjęcie jest zasługą rządu, toczy się między wiarą i Kościołem z jednej strony oraz wolnością badań i rozumem z drugiej. Gdy Kościół stara się po prostu reagować, poczytuje się to za ponowne krępowanie rozumu i wolności myśli oraz dominację. Rząd zaś deklaruje się w tej walce po stronie rozumu przeciwko wierze i przypisuje sobie jako właściwe zadanie doprowadzenie do tego, by państwo włoskie było oczywistym wyrazem tego rozumu i wolności. Smutne to zadanie, o którym usłyszeliśmy niedawno, gdy zostało sformułowane zuchwale przy podobnej okazji.

Leon XIII, Encyklika Dall’alto (6)

Antychrześcijański program masonerii

Można by powiedzieć, że dzieje się tak nie tylko we Włoszech, lecz jest to system rządów, do którego państwa przeważnie się dostosowują. Odpowiadamy na to, że fakty takie nie tylko nie zmieniają, lecz potwierdzają to, co powiedzieliśmy już o zamierzeniach masonerii we Włoszech. Jeżeli masoneria prowadzi gdzieś swoją bezbożną działalność, to systemem, który przyjmuje i wprowadza szeroko w życie jest program antychrześcijański. Wprowadzanie tego systemu nie następuje szybko i powszechnie, dochodząc do szczytu jedynie w tych krajach, w których rządy są bardziej uległe sektom i bardziej sprzyjające ich interesom.
Nieszczęśliwym trafem w liczbie tych krajów znalazły się obecnie Włochy. Nie od dzisiaj podlegają one bezbożnemu i zgubnemu wpływowi sekt, lecz od pewnego czasu doszły one do dominacji, przemożnej władzy i podporządkowują je sobie. Ten kierunek życia publicznego, w tym, co dotyczy religii całkowicie odpowiada dążeniom sekt, które wśród sprawujących funkcje publiczne znajdują sobie zdecydowanych zwolenników i posłuszne narzędzia. W zgromadzeniach sekciarskich przedkłada się, uchwala i przyjmuje do realizacji prawa przeciwne Kościołowi oraz szkodliwe dla niego środki. Wystarczy, by jakakolwiek sprawa miała jakąś, choćby odległą, stronę wskazującą na szkodę lub krytykę Kościoła, i zaraz jest stale popierana. Spośród najnowszych faktów przytaczamy zatwierdzenie nowego kodeksu karnego, w którym, mimo racji przeciwnych, nalegano z największym uporem na artykuły przeciwko duchowieństwu, które stanowią przez to jakby prawo wyjątkowe i posuwają się aż do uznania za przestępstwa niektórych czynów będących w sobie najświętszymi obowiązkami jego posługi.

Niedziela – dzień poświęcony Panu Bogu

Co oznacza określenie «dzień Pański»?
Określenie «dzień Pański» oznacza dzień poświęcony Panu Bogu, to znaczy przeznaczony przede wszystkim na służbę Bożą.

Co nam nakazuje trzecie przykazanie Boże: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”?
Trzecie przykazanie Boże: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”, nakazuje nam, abyśmy w święta oddawali Bogu cześć przez uczynki pobożności.

Jakie uczynki pobożności mamy wypełniać w święta?
W święta mamy obowiązek pobożnie wziąć udział w Ofierze Mszy Świętej.

Jakie są inne dobre uczynki, przez które dobrzy chrześcijanie święcą dni świąteczne?
Dobrzy chrześcijanie święcą dni świąteczne przez: udział w kazaniach, nauce zasad chrześcijańskich i w nabożeństwach; częste pobożne przyjmowanie sakramentu pokuty i Komunii Świętej; praktykowanie modlitwy i dzieł chrześcijańskiego miłosierdzia.

Katechizm katolicki św. Piusa X

Leon XIII, Encyklika Dall’alto (5)

Masoneria przeciw rodzinie

Rodzinie odebrano jej podstawę i religijny charakter przez wprowadzenie tego, co nazywają małżeństwem cywilnym oraz nauczanie, które ma być całkowicie świeckie od samych początków aż po wykształcenie wyższe na uniwersytetach i w ten sposób nowe pokolenia, na ile to zależy od państwa, są jakby zmuszone do rozwijania się bez jakiejkolwiek idei religii, a właściwie z dala od pierwszych i istotnych pojęć o swoich obowiązkach wobec Boga.
Jest to przykładanie siekiery do korzenia i trudno sobie wyobrazić bardziej uniwersalny i bardziej skuteczny środek dla odcięcia społeczeństwa, rodziny i jednostki od wpływów wiary i Kościoła. Autentyczne stanowisko pisarzy masońskich to pozbawianie wszelkimi środkami znaczenia klerykalizmu [raczej katolicyzmu] w tym, co stanowi jego fundamenty i bijące źródła życia, czyli w szkole i w rodzinie.