Iskierki apologetyczne (2)

Ze stworzenia – od dzieł postrzegalnych – prawy rozum dochodzi do istnienia Boga. Bogu należy oddawać chwałę.
Św. Paweł Apostoł w Liście do Rzymian pisze o tym. Tekst, który ujawnia niedorzeczność stawiania człowieka i zwierząt ponad Stwórcę. Zjawiska nieodosobnione dzisiaj.

Albowiem gniew Boga objawia się z nieba na wszelką bezbożność i niesprawiedliwość tych ludzi, którzy prawdę Bożą tłumią w niesprawiedliwości, ponieważ to, co można o Bogu poznać, jest im jawne; albowiem Bóg im objawił. Gdyż niewidzialne jego przymioty, od stworzenia świata, przez zrozumienie tych rzeczy, które są uczynione, bywają poznane, wieczna też moc jego i bóstwo; tak że nie mogą być wymówieni. Gdyż poznawszy Boga, nie oddawali mu chwały jak Bogu, ani nie dziękowali, ale znikczemnieli w myślach swoich i zaćmione jest ich bezrozumne serce; albowiem powiadając się być mądrymi, stali się głupimi. I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobieństwo i obraz człowieka śmiertelnego i ptaków i czworonogów i płazów (Rz 1, 18-23).

Leon XIII, encyklika Libértas – O wolności człowieka (56)

Tolerancja

Wypływa podobnież, iż owe rodzaje wolności, w razie słusznych przyczyn, można wprawdzie tolerować, lecz im zakreślić trzeba miarę, aby się nie wyrodziły w swawolę i zuchwałość. Gdzie zaś te wolności weszły w użycie, tam niech obywatele posługują się nimi do dobrych czynów i o nich tak niech sądzą, jak sądzi Kościół. Wszelką bowiem wolność uważać trzeba za prawowitą, kiedy większej użycza możności do uczciwego postępowania, inaczej – nigdy.

Oś życia duchowego

Osią życia duchowego są cnoty teologiczne: wiara, nadzieja i miłość. Wszelki trud ascezy nie powinien mieć na celu doskonałość dla samej doskonałości, ale coraz ściślejsze zjednoczenie duszy z Bogiem – właśnie przez cnoty teologiczne, czyli te cnoty, które odnoszą nas bezpośrednio do Boga. A są to: wiara, nadzieja i miłość.
Codziennie ponawiajmy akt wiary, nadziei i miłości.