W roku 1224, dwa lata przed swoją śmiercią, św. Franciszek udał się na górę Alwernię i odprawił tam 40-dniowy post przed świętem św. Michała. Prosił Chrystusa o łaskę udziału w Jego miłości i w Jego cierpieniach. W czasie żarliwej modlitwy ujrzał Serafina z ognistymi skrzydłami przybitego do krzyża. Podczas tego widzenia na dłoniach, stopach i boku Świętego wystąpiły krwawiące rany. W ten sposób stał się on żywym wizerunkiem ukrzyżowanego Zbawiciela.
Mszał Rzymski
Kościół Katolicki w dzisiejsze święto modli się:
Dómine Jesu Christe, qui, frigescénte mundo, ad inflammándum corda nostra tui amóris igne, in carne beatíssimi Francísci passiónis tuæ sacra stígmata renovásti: concéde propítius; ut ejus méritis et précibus crucem júgiter ferámus, et dignos fructus pæniténtiæ faciámus.
Panie Jezu Chryste, który wśród wystygłego świata, dla rozpalenia serc naszych Twoją miłością, święte stygmaty męki Twojej na ciele błogosławionego Franciszka odnowiłeś, spraw, abyśmy przez zasługi i modlitwy jego krzyż nasz stale dźwigali i czynili godne owoce pokuty.
Pan nasz Jezus Chrystus mówi do wszystkich: Jeśli kto chce iść za Mną, niech zaprze samego siebie, a weźmie krzyż swój na każdy dzień, i niech idzie za Mną (Łk 9, 23).
Jeśli spodoba się Panu Jezusowi dać nam krzyż nieco cięższy niż dotychczas, przyjmijmy go chętnie i z pomocą łaski Bożej nieśmy wytrwale. Z miłości.