O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, w swoim znamienitym dziele Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie, pisze:
Gorączkowość, o której mowa, skłania niekiedy młodych, szlachetnych i gorących do tego, że pragną dojść do szczytu doskonałości prędzej, niż łaska pozwala, omijając kolejne etapy, nie biorąc w rachubę stopni pośrednich, umartwienia koniecznego do zdyscyplinowania uczuć, postępując tak, jakby już doszli do zjednoczenia z Bogiem. Niejednokrotnie czytają oni chciwie, z ciekawością dzieła mistyczne i zrywają zbyt wcześnie te piękne kwiaty, nim owoc miał czas się ukształtować. Tym sposobem narażają się na wiele złudzeń, a gdy przyjdzie rozczarowanie, mogą wpaść w lenistwo duchowe i małoduszność. Trzeba iść dobrym krokiem, nawet krokiem coraz pewniejszym i szybszym, w miarę jak zbliżamy się do Boga, który pociąga nas coraz bardziej, trzeba jednak unikać tego, co św. Augustyn nazywa magni passus extra viam – wielkimi krokami poza właściwą drogą.