Prawda Boża doświetla dokładnie stan ludzkiego sumienia, aby jawnym się okazało to, co się Panu Bogu w nim nie podoba. Ujawnienie człowiekowi nieprawości nie ma na celu pognębienie człowieka, lecz doprowadzenie go do nawrócenia, do pełnego uzdrowienia duszy. Fałszywi prorocy natomiast pobieżnie do tej zasadniczej kwestii podchodzą. Prorok Ezechiel mówi o takich:
A prorocy jej polepiali ich bez domieszki, upatrując próżności i prorokując im kłamstwa, mówiąc: „To mówi Pan Bóg”, gdy Pan nie mówił (Ez 22, 28).
Prorok Jeremiasz ujawnia kłamstwa proroków i kapłanów, którzy podleczają pobieżnie rany dusz:
Od proroka aż do kapłana wszyscy uprawiają kłamstwo. I leczyli ranę córki ludu mego ku zelżywości, mówiąc: „Pokój, pokój!” – gdy nie było pokoju (Jer 8, 10-11).