Zasady, którymi winni kierować się rządzący
Aby jednak sprawiedliwość panowała w państwie, należy przede wszystkim, aby ci, którzy rządzą, rozumieli, iż władza polityczna (política potéstas) nie powstała po to, aby być przydatną czyjemukolwiek prywatnemu interesowi, oraz iż urzędy publiczne służyć powinny dobru rządzonych, a nie tych, którzy je piastują. Niechaj monarchowie wzorują się na Bogu Najwyższym, od którego mają władzę; niechaj biorąc Go za przykład w zarządzaniu państwem, postępują sprawiedliwie, a surowość swą, jeśli jest konieczna, niechaj łagodzą ojcowską miłością. Dlatego Pismo św. w swych przepowiedniach ostrzega ich, że kiedyś będą musieli zdać rachunek Królowi królów i Panu panów, a jeżeli obowiązków swoich nie spełnią, nic ich uchronić nie potrafi od surowej kary Bożej. Najwyższy „badać będzie czyny wasze i myśli wasze rozstrząsać; ponieważ będąc sługami (minístri) królestwa Jego, nie sądziliście sprawiedliwie […], strasznie i prędko ukaże się wam, bo najsroższy sąd dla tych będzie, którzy stoją na czele […]. Nie oszczędzi Bóg niczyjej osoby, nie będzie miał względu na niczyją wielkość; gdyż małego i wielkiego On stworzył i jednaką ma troskę o wszystkich. A nad mocniejszym mocniejsza męka wisi” (Mdr 6, 4. 5. 6. 8. 9).