Przezwyciężyć antropocentryczny redukcjonizm ateistyczny

Są silne tendencje redukcjonistyczne (ateistyczne!) – zredukować Ewangelię do odniesienia: człowiek-człowiek. W najlepszym wypadku – jako etyczny program do realizacji: nie krzywdzić bliźniego. Stanowczo za mało!
Fundamentalne odniesienie duszy ludzkiej to odniesienie do Stwórcy, do Pana Boga w Trójcy Świętej Jedynego, bazujące na cnotach teologicznych: wierze, nadziei i miłości. To zakłada:

– myślenie o Panu Bogu,
– mówienie do Pana Boga,
– słuchanie Pana Boga,
– poznawanie Prawdy objawionej przez Pana Boga.

Jakie miejsce zajmują te istotne elementy w moim rozkładzie dnia?


„Wielki jesteś, Panie, i bardzo chwalebny, wielka moc Twoja «a mądrości Twojej nie masz liczby». Chwalić Cię pragnie człowiek, mała cząstka stworzenia Twego, człowiek noszący piętno śmiertelności swojej, noszący znamię grzechu swego i świadectwo, że «pysznym się sprzeciwiasz». A jednak chwalić Cię chce człowiek, mała cząstka stworzenia Twego. Ty sprawiasz, że radością jest chwalić Cię, albowiem stworzyłeś nas dla siebie i niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie w Tobie” (Św. Augustyn, Wyznania).