Kilka uwag po katolicku porządkujących

cropped-missa-tridentina-6-1.jpg

Skromne zasygnalizowanie kilku aspektów może być dla niejednej duszy pomocą w owocnym odnalezieniu się w aktualnej sytuacji.
Panu Bogu należny jest kult doskonały – stosowny do doskonałości Pana Boga. Taka była myśl Kościoła Katolickiego i praktyka Kościoła Katolickiego przez wieki.
Kult reformowany – narzucony katolikom powszechnie od kilkudziesięciu lat – jest (oględnie i obiektywnie rzecz ujmując) kultem umniejszonym. Mamy już do dyspozycji niemało analiz rzetelnych.
Aktualne przymusowe ograniczanie dostępu do kultu reformowanego jest zatem zjawiskiem, które duszę świadomego katolika powinno cieszyć. Pierwszy ważny krok przez wielu katolików został uczyniony – choć z przymusu.
Natomiast pozostaje do zrobienia drugi krok, ważniejszy(!) – już nie z przymusu, lecz z własnej woli: związanie się wyłącznie z kultem doskonałym, godnym Boga, odwiecznym, tradycyjnym – katolickim.
Pytanie dla duszy na rozdrożu: Czy chcesz kierować swoje kroki tam, gdzie oddawany jest Bogu kult katolicki, czy tam, gdzie sprawowany jest kult reformowany?

Uzupełniajmy cierpliwie naszą wiedzę, doczytujmy treści wyrażające nauczanie Kościoła Katolickiego na temat świętych obrzędów i podejmujmy decyzje miłe Niebu.
Pan Bóg daje nam idealny czas na podjęcie decyzji świadomych, dojrzałych, niezależnych od statystyki. Wierność temu, czego Kościół Katolicki od wieków nauczał i wierność temu, jak Kościół od wieków sprawował święty kult – Służbę Bożą – jest drogą pewną. Wierność Tradycji jest w istocie wiernością Bogu, albowiem autorem Tradycji jest Pan Bóg.
To, co określa się jako „powrót do Tradycji”, jest w istocie powrotem do wiary katolickiej.

„Tradycji winniśmy przypisywać takie samo znaczenie jak objawionemu słowu Bożemu, które jest zawarte w Piśmie Świętym” (Katechizm św. Piusa X).